Wer vil redt / der leugt vil.

Dem das maul nit gestehet / vnnd die rede nicht vmblaßt gehn / der můß vil liegen. In vil worten ist vil sünde / Wo vil wort sind / da ist gemeyngklich armůt / spricht der weise man. Es fehlet nimmer / Wo vil wort / da vil sünd / lug / trug / leichtfertigkeyt.


License
CC-BY-4.0
Link to license

Citation Suggestion for this Edition
TextGrid Repository (2026). Egenolff, Christian. Wer vil redt - der leugt vil. Corpus of Literary Modernity (Kolimo+). https://hdl.handle.net/21.11113/4hn2x.0